نارنجک ها از مهمترین وسایل جنگی از زمان اختراع باروت تا این زمان بوده اند و طیف بسیار وسیعی از انواع و اقسام آنها تا به حال ساخته شده است.

از انواع و اقسام نارنجک های ساخته شده میتوان به مواردی اشاره کرد:

نارنجک ترکش زا یا Frag: این نارنجک ها پس از انفجار با پرتاب تعداد زیادی ترکش به اطراف باعث ایجاد طلفات می شوند و انفجار آنها به لحاظ مواد استفاده شده بدون شعله و دود می باشد و معمولا از فاصله ده متری مرگ آور می باشند.

این نارنجک ها می توانند از فیوز تاخیری یا ضربه ای استفاده کنند یا در مواردی از دور با کنترل بی سیم منفجر شوند. در نوع تاخیری پس از کشیدن ضامن اهرم نگاه دارنده با فشار فنر سوزن از جا پریده و سوزن به چاشنی ضربه می زند و چاشنی باعث سوختن فیتیله می شود و هنگامی که فیتیله به انتها می رسد نارنجک منفجر می شود. معمولا 3 تا 5 ثانیه زمان فیوز را تنظیم می کنند.

در نوع ضربه ای پس از کشیدن ضامن میله ای در داخل مغزی نارنجک که از 3 طرف با 3 تا فنر ثابت نگاه داشته شده است رها می شود و با برخورد با هدف و ایجاد ضربه میله داخل مغزی به طرف ضربه کشیده شده و با دیواره مغزی تماس پیدا می کند و با انتقال الکتریسیته باعث انفجار چشانی و نارنجک می شود. تا زمانی که ضامن در سر جای خود است میله داخل مغزی در سر جای خود ثابت فیکس می شود.

نارنجک منور یا Illuminating: این نارنجک ها برای روشن کردن مواضع و مناطق مختلف و داخل تونل ها و یا غار ها به کار می رود و چون با شعله ای بسیار داغ می سوزد ( معمولا منیزیم ) از آن برای آتش زدن انبار ها و مخازن سوخت نیز استفاده می شود... این نارنجک ها دارای فیوز تاخیری می باشند.

نارنجک های شیمیایی یا Chemical: این نارنجک ها شامل انواع و اقسام نارنجک های دود زا و آتش زا و نشانگر می شود که در ادامه تمامی آنها را کامل توضیح می دهیم... اما در اختصار: نارنجک های دود زا برای ایجاد دود های رنگی و نارنجک های نشانگر برای نشان کردن یک نقطه برای هلیکوپتر ها یا سایر نیرو ها به کار می رود و معمولا از ترکیبات تشعشع زای خاص برای نشان کردن استفاده می کنند تا دشمن نتواند دودی یا نوری ببیند ( در صورت استفاده از دودزاها یا منور ها دشمن نیز آنها را میبیند)
نارنجک های آتش زا با استفتده از فسفر سفید باعث ایجاد آتش سوزی در یک نقطه می شوند و مخصوصا نسبت به لباس و پوست حساس هستند و منطقه پر شده از فسفر سفید برای هر انسانی خطرناک است. با ورود به این نقاط آلوده علاوه بر مسمومیت شخص ناگهان شعله ور شده و می سوزد... در حالی که خود نارنجک تنها ایجاد آتش نمی کند مگر در مواردی که چیزی مانند فرش یا تابلو یا هر چیز سوختنی در منطقه باشد. در واقع در یک اطاق کاملا خالی اگر یک نارنجک فسفری بیندازید چیزی نمی سوزد اما با ورود یک شخص به آنجا وی ناگهان مشتعل شده و می سوزد...انواعی از آن نیز موجود است که مستقیم فسفر سفید پخش شده را آتش می زند.

نارنجک های هجومی: این نارنجک ها دارای انفجاری آتشین و بسیار قوی می باشند اما ترکش نمی شوند. در مناطق باز کارایی آنها از ترکش شونده ها کمتر است اما در جاهای بسته بسیار موثرند و مثلا در داخل یک خانه کوچک به دلیل نبود فضای کافی برای خروج گاز و موج انفجار این نارنجک ها بسیار مرگ آور می باشند.

نارنجک های ضد زره: این نارنجک ها برای نابود کردن خودروهای زرهی ساخته شده اند ( نه در حد تانک ) و معمولا دارای انفجار مهیب و ترکش های کم اما بزرگ و خار مانند هستند. این نارنجک ها دارای فیوز ضربه ای هستند.

نارنجک های غیر کشنده: این نارنجک ها حالت هجومی دارند اما نمی کشند... از این دسته معروف ترین آنها کور کننده ها و گیج کننده ها هستند که به ترتیب FlashBang و Stun نامیده می شوند. کور کننده ها انفجاری بسیار خیره کننده و پر صدا دارند و موقتا دشمن را کور و گیج می کنند... گیج کننده ها دقیقا همان ترکش شونده ها هستند با این تفاوت که ترکش هایی از جنس لاستیک فشرده دارند که در بدن فرو نمی رود اما شدیدا درد آور هستند و در محیط های بسته شخص را حتی برای دقایقی گیج و ناکار آمد می کنند.

برای دیدن تصاویر به پست بعدی رجوع کنید.

هرگونه استفاده ار این مقاله تنها با ذکر نام نویسنده و سایت دانشجو مجاز می باشد
منبع: سایت دانشجو